Aslında sürekli ön planda kalan şeylerden hep uzak durmuşumdur. Daha doğrusu uzak durmaya çalışmışımdır. Bunun nedeni popüleriteden bir nebze olsun tırsmam olabilir. Çok satan kitapları hep bir kaç sene geçtikten sonra okumak isterim mesela. Müzikleri geriden takip ederim. Çok fazla neden aramaya gerek yok sanırım. Kültürden ne anladığımı tam olarak dile getiremesem de kendi içimde yaşıyorum galiba bazı şeyleri. Filmler için de bunu söyleyebilirim. Çok ses getiren bir film bazı zamanlar nedense bende herhangi bir heyecan uyandırmaz. Bunun için festivallerde gösterilen veya bir kaç bin kişinin ancak izleyebildiği filmleri merak etmişimdir hep. Kısa filmler bu sınıfa dahildir mesela. Bu konu ile alakalı geçen senelerde izlediğim bir film aklıma geldi. 2009 Fransız yapımı. “Micmacs à Tire-Larigot“. Festival tadında. Görselliği ise başka [...]

“Şehitleri an.” Malcolm X Malcolm’un hayatı ikiye ayrılır. Müslüman olduktan sonra ve müslüman olduktan sonra. Birincisi halen Amerika’nın Malcolm’ı anmak istediği şeklidir. İkincisi Hacc’dan sonrasıyla ilgilidir. Malcolm, tam da o noktadır ve Hacc’dan sonraki kısımda yazdığı bir mektupta şöyle demektedir: “İnanamayacaksın ama tenleri beyazdan daha beyaz olan insanlarla aynı bardaktan su içtim ve aynı tabaktan yemek yedim. Hepimiz bir kardeştik. Ben artık ırkçı bir Müslüman değilim. Gerçek peygamberimiz olan Hz. Muhammed ırkçılığı yasaklamıştır.” Malcolm, İslam’ı ilk tanıdığında ırkçı bir müslüman olabileceğini düşündü. Beyazlardan gelen yardım tekliflerini bile kabul etmedi. Filmde, inancı tam olarak hıristiyanlıkta İsa’nın yeri neyse o yere Muhammed’i (S.a.v) yerleştirmekten ibaretti. Fakat bilmiyordu. Bilseydi yapmazdı. Ama filmi Amerika çekmişti ve gerçekten İslam’ın ne olduğunu da anlatacak değildi. Şöyle [...]