Türkçe adı “Bisikletli Çocuk” olan Le Gamin Au Vélo, Belçikalı Jean-pierre ve Luc Dardenne kardeşlerin 2011 yılında çektiği, Belçika/Fransa ortak yapımı bir film. Aynı yıl içinde Türkiye’de Film Ekimi‘nde gösterilen Le Gamin Au Vélo, Cannes jüri özel ödülünü “Bir Zamanlar Anadolu’da” ile paylaşmıştı. Film konusu itibariyle oldukça hayatın içinden. Babası tarafından istenmeyen ve yetimhaneye bırakılan Cyril, bu durumu bir türlü kabullenemez ve eline geçen her fırsatta yetimhaneden kaçıp babasını bulmaya çalışır. Bu aşamada çok sevdiği bisikletinin de babası tarafından para için satıldığını öğrendiyse de bu onun babasını arama mücadelesinden vazgeçirmez. Yalnızlık-ümit-başarısızlık üçgeninde sıkışıp kaldığı sırada kuaförlük yapan Samantha ile yolları kesişir. Samantha, Cyril’in bisikletini yeniden onun için satın alır ve hafta sonlarını beraber geçirmek üzere onun koruyucu anneliğini üstlenir. Elinden [...]

Music Within, 2007 ABD yapımı, dram / komedi / biyografi türünde bir film. Başrollerinde Michael Sheen, Melissa George ve Ron Livingston yer alıyor. Gerçek hayattan alınmış hikâyesi izleyiciye oldukça yalın ve eğlenceli bir senaryoyla aktarılmış. Bunun yanında aynı sahne içinde hem düşündüren, hem güldüren hem de hüzünlendiren ögeler bulundurarak türünün benzerleri içinde bir fark oluşturmuş. Konusu itibariyle “azmin zaferi” temalı filmler listesine alabileceğimiz Music Within, defalarca düşük yaptıktan sonra psikolojisi bozulmuş bir annenin son ve tek çocuğu olarak dünyaya gelen Richard Pimentel’in biraz şansız, biraz planladığından farklı yönlere giden hayat öyküsünü barındırıyor. Birçok erkek çocuğu gibi “süper kahraman” olma hayaliyle başlayan bir çocukluktan sonra okul yıllarında aslında ne olmak istediğine karar veren Richard’ın yanlış yönlendirmeler ve yanlış alınmış kararlar sonrası [...]

Fantastik sinema, sınırları olmayan, sanatçı ruhun kendisini en özgür şekilde ortaya koyabildiği, izleyiciye yepyeni dünyaların kapılarını açarken hayranlık, şaşkınlık, heyecan duygularını da vaadeden sinema türüdür. Esasen “sinema” dediğimiz olgunun tam da olması gerektiği şeydir. “İzleme” fiilindeki amaç biraz da bulunduğun ortamdan kopup olabildiğince farklı vakit geçirmek, izlediğin şeyi hazırlayan kişinin hayal dünyasına teslim olmak değil midir? Bununla beraber fantastik sinema, geçmişten beri biraz dışlanmış ve yeterince kayda değer bulunmamıştır desek yalan olmaz. Elbette bunda türün kötü örneklerinin çizdiği olumsuz imajın payı oldukça büyüktür. Fantastik türe önyargılı yaklaşan sinema izleyicisini iki gruba ayırabiliriz; birinci grup iyi örneklerle elle tutulur oranda hemhal olmamışlar, ikinci grup ise fantastik bir filmde mantık arayanlar. İşte izleyici bu iki yanlıştan kurtulduğu anda sanmıyorum ki fantastik sinema [...]

Das Weisse Band (The White Ribbon) 2009 Almanya, Fransa, İtalya, Avusturya ortak yapımı , dram-gizem-psikoloji türünde bir Michael Haneke filmi. Türkiye’de Beyaz Bant adıyla gösterilen yapım, Cannes Film Festivali Altın Palmiye Ödülü ile beraber bir çok ödüle sahip. Das Weisse Band durağan ilerleyen, buna rağmen detaycı, izleyiciyi başından son sahnesine kadar uyanık tutan, üzmekle kızmak arasında gitgeller yaşatan, bittikten sonra kocaman bir kafa karışıklığıyla başbaşa bırakan, oldukça sıradışı, tarzına, duygusuna yakışır şekilde siyah-beyaz bir film. Yer yer gri, ama asla renkli değil. Hem gerçek hem mecazi anlamda. Film 1913 Almanya’sının protestan bir köyünde, I. Dünya Savaşı arefesinde geçiyor. Yönetmen izleyiciyi köydeki evlere tek tek konuk etmek suretiyle, yaşanan aile içi şiddet, baskı, çocukları birer köle haline getirme amaçlı kurulmuş otoritelere [...]

Temple Grandin 2010 ABD yapımı, biyografi-dram türünde film. Yönetmeni Mick Jackson. Film, doktorun otizm teşhisi koyduğu, bu çocuk  konuşamaz, otizmin tedavisi yoktur, akıl hastanesine yatmalı dediği Temple Grandin’in sağlıklı bir insanın dahi başaramayacağı işlerin altından kalkış öyküsünü anlatıyor. Ve profesör Temple Grandin’in söylediği gibi otizmin eksiklik değil farklılık olduğunu keşfetmemizi sağlıyor… Azmin zaferi temalı biyografi türünde filmleri biliriz. Genellikle etkilendiğimiz filmlerdir bunlar. Hele hele sıfırdan zirveye tırmanan kahramanımız bazı engellere sahipse iki katı merakla izler, iki katı etkileniriz. Bir müddet sağda solda filmden bahsederiz. Konusu açılınca ben onu izledim, süper, sen de izle diye ortaya atlarız filan. Temple Grandin de bunların yaşanmasına vesile olacak bir yapım. Ancak bundan fazlasına da sebep olabileceğini kendi üzerimde bıraktığı etkiden yola çıkarak söyleyebilirm. “Sinema” [...]