Türkçe’ye şüphe olarak tercüme edilen Arapça kökenli “şekk” kelimesi şeksiz-şüphesiz düşünebilen varlıklara özgü bir eylem. Şüphe “daha çok seçememeden dolayı karıştırma”ya denir. Karıştıracak şeyin dahi varlığının nereden geldiği tartışmaları ise daha başka bir bahis. Ortadaki karıştırılacak (şüphe edilecek) şey yahut o şüphe eylemini gerçekleştirecek şey (akıl, his, düşünce v.s.) de varlığın konusu olabilir. Bunu bir wordpress bloggerının, wordpress blogundaki bir yazısında, wordpresten şüphe etmesine benzetebiliriz. Yahu deriz, bir kullanıcı adı aldın diye wordpressle derdin niye. Ama kullanıcı der ki, wordpressde ne absürd bir şeymiş, ben kullanıcı adımı ezelden beri benim olan e-posta adresimle aldım. Sonra biz yine deriz ki, e-posta adresin sadece sebep, sadet wordpress. Velhasılı kelam, insan seçmek zorundadır, hürriyete mahkûmiyetinin gereği .(1) Seçme yetkisinin sınırı üzerine düşünen insan [...]

Eğitimciler bilirler, -amiyane tabirle- şekil verilemeyen insanlar vardır. Hiçbir öğretmencik bu insanlarla karşılaşmayı dilemez; idealist olanlar ise bu tiplerle karşılaşmayla kendilerindeki seçilmişliği fark ederler. Kötüye giden bir insanla karşılaşmanız, eğer kötüye gittiğini söylüyorsanız –ki bunu fark etmişsiniz- bu onu o yola karşı uyarmak için seçilmişsiniz demektir. Çünkü siz artık haberdarsınız ve tesadüf diye bir şey yoktur. Eğitimcilerin vazgeçilmez gündemi olan bu konuya Dead Man Walking gibi filmlerden uygulanabilir cevaplar bulabiliriz. Şöyle ki: Eğer önünüze düşen bataklıktaki çocuğu oradan çekip çıkarmak öncelikle onunla samimi bir muhabbet seviyesine geçmenizi arzeder. Elimizdeki kumaş zaten yıllardır bir şekilde olduğu için –burada genç yaş ve üzerinden bahsediyoruz- doğrudan bir iletişim bir çoğunda hiçbir işe yaramayacaktır. Öncelikle size karşı saygısızlığını ve kötü yoldaki gidişatını ve bunu [...]