Camus’un itirazı gibi: “Ben itiraz ediyorum” diyor. “Kime?” diye soruyorlar, “Tanrı’ya mı? Tanrı’yı kabul mü ediyorsun yoksa?” “Hayır” diyor. “Öyle ise kime itiraz ediyorsun” diye soruyorlar; “Bilinçsiz bir doğa varsa, biz de bilinçsiz olarak olmuşuz ve gelişmişiz demektir. İtirazın kime senin?”* Öyle zaman olur ki sorular karşısında fiyakalı entelektüel cümlelerimiz yoksa kendimizi kötü hissederiz. Bu anlamda kendini kötü hissetmek iyidir. Bizi düşünmeye sevkeder. Sevketmekle kalmaz sorular birbirini kovalar ve bu sefer hepsinin bir cevaba ihtiyacı doğar. Bir İspanyol atasözü demeye çalışır ki: “Arının yediği bala dönüşür, örümceğinki ise zehire…” Yani bu Endülüs atasözüne göre, bal zaten vardı. Sen arı olma telaşında değilsen ne kadar yersen ye seninkisi zehire dönüşecektir. Ne mutlu arıyım diyene. * İnsanın Dört Zindanı /Ali Şeriati