Geçiyorum, Müslüm Gürses, “sensiz olmaz” şarkısını söylüyor… “bu sabah yalnız uyandım sensiz olmaz, sensiz olmaz tanıdık kokular yok sensiz olmaz kahvaltım anlamsızdı sensiz olmaz, sensiz olmaz ilk sigaram bile tatsızdı sensiz olmaz….” “seninle de olmuyor” diyorum belli belirsiz. Kitabı açıyorum, “biri on yıl ilim okur, bir çıra bile yakamaz. Biri bir harf duyar, onun içi yanar…” Şiirsel gidişi bozacak şekilde yazıya giriş yapıyorum… Bu satırları Sadık Yalsızuçanlar’ın bir bilgenin hayatını anlattığı Cam ve Elmas kitabında okumuştum. Müslüm Gürses’i de bu satırlardan sonra dinlemiştim, ilk defa, dikkatle ve his ile. ‘Sensiz olmaz’ parçası çarpıcıdır. ‘Neredesin Firuze’ filminden sahneler de katılarak çekilmiş bir klibi var şarkının. Sahneler arasında Müslüm Gürses de gösteriliyor, elinden düşmeyen sigarası ile. Yüzüne bakıyorum ‘sensiz olmaz’ derken, dertli, [...]