“Bugüne kadar yaptıklarımız, ne yapılmaması gerektiğinin göstergesidir.” (Lütfi Akad) Türk Sineması’nın en büyük yönetmenlerinden biri olan Ömer Lütfi Akad’ın ölümünün bu kadar sessiz karşılanmasının, Türkiye’de sinemaya ve sinema emekçilerine dair hassasiyetin kalibresini ölçmek adına en önemli materyallerden biri olduğunu ifade etmeliyiz. Sancılı hamilelik dönemlerinden sonra emeklemeye başlayan Türk Sineması’nı ayağa kaldıran iki yönetmenden biridir Ömer Lütfi Akad. Diğeri şüphesiz ki Metin Erksan’dır. Ardından gelen Ömer Kavur, Yılmaz Güney, Erdal Kıran gibi isimler de bayrağı taşımış ve ustalarının çizdiği yolda pürdikkat yürümüşlerdir. Fakat bu 3 isimden de sadece Yılmaz Güney geniş kitlelere ulaşmaya vakıf olabilmiştir. Bu vukufiyette Güney’in sinema karakterinden ziyade siyasi karakterinin ön planda olduğunu da düşünürsek; Türkiye’de unutulanla şöhret olan arasında sinemasal bir uçurum olduğunu iddia etmenin mesnetsiz bir [...]

2009 yapımı bir film. “Law Abiding Citizen”. Amerika’nın hukuk sistemini eleştiren etkileyici bir film diyebiliriz. Filmin kritikleri filan hikaye replikler şahane. Fazla abarmamak gerek fakat hakkı yenilmeyecek bir film. Kime göre adalet? sorusunun cevaplarını arar. İlk baştan sonuna kadar sistemin kurallarına göre oynamak filmin ana teması denilebilir. Dini olarak bazı cümlelerinin irdelenmesi gerekir tabi. Fakat insanın iç dünyası ile muhasebe yapmasına vesile olacak bir film bence. Replikler şahane dedim ya numune vermeden geçmek haksızlık olur. – Zor olan karar vermek değil, verdiğin kararla yaşayabilmektir. – Oyun böyle oynanır. Karşı tarafı, doğru hamleyi kendisinin yaptığına ikna ederek. – Biraz adalet hiç olmamasından iyidir. – Adalet acımasızdır Nick! Özellikle başkalarını adaletten yoksun bırakanlar için. – Başarıya ulaşmak için bütün kuvvetlerimizi gücün ve [...]