Eğitimciler bilirler, -amiyane tabirle- şekil verilemeyen insanlar vardır. Hiçbir öğretmencik bu insanlarla karşılaşmayı dilemez; idealist olanlar ise bu tiplerle karşılaşmayla kendilerindeki seçilmişliği fark ederler. Kötüye giden bir insanla karşılaşmanız, eğer kötüye gittiğini söylüyorsanız –ki bunu fark etmişsiniz- bu onu o yola karşı uyarmak için seçilmişsiniz demektir. Çünkü siz artık haberdarsınız ve tesadüf diye bir şey yoktur. Eğitimcilerin vazgeçilmez gündemi olan bu konuya Dead Man Walking gibi filmlerden uygulanabilir cevaplar bulabiliriz. Şöyle ki: Eğer önünüze düşen bataklıktaki çocuğu oradan çekip çıkarmak öncelikle onunla samimi bir muhabbet seviyesine geçmenizi arzeder. Elimizdeki kumaş zaten yıllardır bir şekilde olduğu için –burada genç yaş ve üzerinden bahsediyoruz- doğrudan bir iletişim bir çoğunda hiçbir işe yaramayacaktır. Öncelikle size karşı saygısızlığını ve kötü yoldaki gidişatını ve bunu [...]

2009 yapımı bir film. “Law Abiding Citizen”. Amerika’nın hukuk sistemini eleştiren etkileyici bir film diyebiliriz. Filmin kritikleri filan hikaye replikler şahane. Fazla abarmamak gerek fakat hakkı yenilmeyecek bir film. Kime göre adalet? sorusunun cevaplarını arar. İlk baştan sonuna kadar sistemin kurallarına göre oynamak filmin ana teması denilebilir. Dini olarak bazı cümlelerinin irdelenmesi gerekir tabi. Fakat insanın iç dünyası ile muhasebe yapmasına vesile olacak bir film bence. Replikler şahane dedim ya numune vermeden geçmek haksızlık olur. – Zor olan karar vermek değil, verdiğin kararla yaşayabilmektir. – Oyun böyle oynanır. Karşı tarafı, doğru hamleyi kendisinin yaptığına ikna ederek. – Biraz adalet hiç olmamasından iyidir. – Adalet acımasızdır Nick! Özellikle başkalarını adaletten yoksun bırakanlar için. – Başarıya ulaşmak için bütün kuvvetlerimizi gücün ve [...]