Yeşilçam Sineması’na bir çok eser kazandıran Ayşe Şasa’nın çeşitli dergilerde de yayınlanan yazılarının toplandığı deneme kitabıdır. İlk baskısı 1993′te yapılmış. Yazarın kendisi kitap hakkında şöyle demiş: “Modern Batı medeniyetinin bir ürünü olarak zuhur eden sinemayı, İslam medeniyetinin insanları, kendilerine has bir tarz ve yöntemle kullanırlar. Yine bizler, İslam medeniyet dairesinde yaşayan insanlar, sinemanın kuramsal hedeflerini kendi medeniyetimizin ana eğilimlerine, ana vizyonuna uygun olarak tarif etmekte özgürüz. Bizler, Batı sinemasının ürünlerini de kendimize has açıdan okuma; bu konuda kendi değerlerimizi ve vizyonumuzu temel alan tahlil ve eleştiri yöntemleri kullanma imkânlarına sahibiz. Bütün bu eğilimler neticesinde, modern Batının teknolojik bir ürünü olarak zuhur eden sinema, Geleneğe mâl edilmiş olur. Geçenlerde çok genç bir derviş dostum bana şöyle dedi: Sinemayı seviyordum, tasavvuf ile [...]

Aslında sürekli ön planda kalan şeylerden hep uzak durmuşumdur. Daha doğrusu uzak durmaya çalışmışımdır. Bunun nedeni popüleriteden bir nebze olsun tırsmam olabilir. Çok satan kitapları hep bir kaç sene geçtikten sonra okumak isterim mesela. Müzikleri geriden takip ederim. Çok fazla neden aramaya gerek yok sanırım. Kültürden ne anladığımı tam olarak dile getiremesem de kendi içimde yaşıyorum galiba bazı şeyleri. Filmler için de bunu söyleyebilirim. Çok ses getiren bir film bazı zamanlar nedense bende herhangi bir heyecan uyandırmaz. Bunun için festivallerde gösterilen veya bir kaç bin kişinin ancak izleyebildiği filmleri merak etmişimdir hep. Kısa filmler bu sınıfa dahildir mesela. Bu konu ile alakalı geçen senelerde izlediğim bir film aklıma geldi. 2009 Fransız yapımı. “Micmacs à Tire-Larigot“. Festival tadında. Görselliği ise başka [...]