Kuşlar çığlık atarak siyah gökyüzünde uçuyorlar, İnsanlar sessiz, beklemek kanıma acı veriyor. Meša Selimović Sinekler ısırıyor, hava sıcak. Yağmurun habercisi, hararetin en yoğun olduğu dakikalardır. Sabahın habercisinin gecenin en karanlık anının sabaha en yakın olan zifiri karanlığı olduğu gibi. İnsanlar bu yüzden sessiz. Hararete rağmen. Medeniyetin tam ortasında kurulmuş sirki izler gibi. Yugoslavya’nın bozkırı andıran yeşil tepelerini izlediler. Bosna’yı, Makedonya’yı, Arnavutluk’u izler gibi. İnsan kimi zaman çember içinde kalır. Çıkamaz, çünkü çember asla yuvarlak değildir. İki nokta arası daima bir köşe oluşturduğundan dolayı insan asla çember çizemez. Teknik imkanlarla bilgisayar programları ile de çizilemediği gibi. Çemberin başladığı nokta bittiği nokta ile aynıymış gibi gözükse de arasındaki uzaklık kadar fark vardır. Zaman asla ölmez. Bir nehirde aynı suyun daha sonra hiç akmayacağı gibi. Çemberin [...]

Klass, Avrupa genelinde okullarda artan şiddet olaylarından sadece birini konu alan, Ilmar Raag yönetmenliğinde 2007 yılında hazırlanan, Estonya yapımı film. Gerçek bir hikâyeden esinlenilmiş olan filmdeki bir çok oyuncunun ilk deneyimi olmasına rağmen etkili bir anlatım sunulmuş. Puslu ve nispeten karanlık havası olan Doğu Avrupa ülkelerinden Estonya’da küçük bir lisenin ortalama bir sınıfında meydana gelen olayları anlatıyor. Ergenlik yaşındaki insanların kendilerini ispatlamak amacıyla başka diğer insanlara iyi davranmadığı aşikârdır. Ülkemizde her nesil bir şekilde bu tür şiddet olayları ile karşılaşmıştır. Küçük düşürme, alay etme, zarar verme, aşağılayıcı tavırlar takınma, bunlara maruz kalan insanlar için o yaşlardaki en büyük sorun. Kişiliğin yerleştiği bu kritik dönemdeki davranışlar ve ani kararlar ise hayatın bütününü etkileyebilir düzeyde. Her fırsatta aşağılanan ve hor görülen Joosep ile [...]

Rus biçimciliğini evrensel bir beğeniye ulaştırarak göz yormayan kareleri, psikanaliz meditasyonlarla diyalektik ederek şiirselliğe döken yönetmen Andrey Zvyagintsev, ilk uzun metrajlı filmi “Vozvrashchenie”yi 2003 yılında çeker. İngilizceye “The Return” olarak çevrilen bu filmde Rus sinemasının ketum sahne ve karakterleri, insan ve Tanrı, bencillik ve sevgi, isyan ve teslimiyet, anne-baba ve çocuk ilişkilerinin sonsuz sorunları etrafında Tarkovsky’e de selam çakan tarzla portreleşir. Rus yönetmen filminin herkesten önce, Rus izleyici odaklı olduğunu belirtmiş. Ancak, diğer ülkelerde de filmin takdir toplamasıyla bir anda tehdit edici bir etiket olan “ezici şöhret” ile karşılaşmış. 38 yaşında yönetmenliğini yaptığı ilk filmiyle dünyanın bir çok yerindeki eleştirmenler tarafından da gözetilerek bir fenomen olmuştur. Vozvrashchenie, piyasada gösterime girdiği eş zamanla Rusya, ticari olarak Hollywood filmleri ile işgal edilmişti. Para [...]

Bıraktığım mektuplar adreslerine teslim edildiğinde bir mektup daha alacaksınız. Suskunluğumu bozmuş sözümü tutmuş olacağım! İşte o zaman mezarıma bir taş koyup, güneşe bakacak şekilde adımı yazabilirsiniz! Nawal Marwan Anlatılması zor hadiseler vardır. Anlatmak istersiniz ama yapmanız gereken tek şey o an susmaktır. Bazen gerçeklerin karşısında herkesin susması gerekir. Herkes susarken siz haykırmak istersiniz ama haykıramazsınız. İşte “Incendies”, tam da böyle bir kadının, hayatı darma dağın olmuş bir kadının hikâyesini anlatıyor. Savaşın tam ortasında onlarca zulümle karşılaşmış ve hayatına devam edebilmek için yurtdışına kaçmış bir kadının hikâyesi. Türkçe’ye “İçimdeki Yangın” olarak çevrilmiş. Yönetmen Denis Villeneuve tarafından 2010 yılında çekilmiş. Olayın geçtiği yer ise Lübnan. İki kardeşin, ağabeyini ve babasını bulmaya çalışırken karşılaştıkları sürprizleri anlatıyor. Bu hikâyeyi izlerken bir taraftan da Orta Doğu’nun [...]

Aslında sürekli ön planda kalan şeylerden hep uzak durmuşumdur. Daha doğrusu uzak durmaya çalışmışımdır. Bunun nedeni popüleriteden bir nebze olsun tırsmam olabilir. Çok satan kitapları hep bir kaç sene geçtikten sonra okumak isterim mesela. Müzikleri geriden takip ederim. Çok fazla neden aramaya gerek yok sanırım. Kültürden ne anladığımı tam olarak dile getiremesem de kendi içimde yaşıyorum galiba bazı şeyleri. Filmler için de bunu söyleyebilirim. Çok ses getiren bir film bazı zamanlar nedense bende herhangi bir heyecan uyandırmaz. Bunun için festivallerde gösterilen veya bir kaç bin kişinin ancak izleyebildiği filmleri merak etmişimdir hep. Kısa filmler bu sınıfa dahildir mesela. Bu konu ile alakalı geçen senelerde izlediğim bir film aklıma geldi. 2009 Fransız yapımı. “Micmacs à Tire-Larigot“. Festival tadında. Görselliği ise başka [...]