Bazı filmlerin bazı sahneleri vardır ki anlattığı hikâye sizi pek ilgilendirmese de sizden olan bir şeyi hatırlatır ve ne kadar da izleseniz bıkmazsınız. Kadrajın saflığı da etkileyebilir sizi, bir bakış da, bir duruş da. Öyle olur ki kendi hayatınızla da ilişkilendirir, düşünmeye başlarsınız. Benim için senaryonun, yönetmenliğin ve genel anlamda sinemanın en ilgi çekici yönü bu olmuştur. Yazdığınız yazıdan farklı manalar çıkartılabilmesi kadar çekilen sahnelerden her insanın kendine göre fikirler edinmesi ve onu yaşaması bundandır. 2007 yılında hazırlanan “I Am Legend” her ne kadar klasik bir kıyamet alameti senaryosu olarak algılanabilir olsa da benim için yeri ayrı olan bir yapım. Farklı olmasını filmi aşıp başka düşüncelere yolculuk yapabilme imkanı sunması olarak düşünebiliriz. New York şehrinde yalnız kaldığınızı düşünün. Düşünmesi zor. [...]

Hollywood sinemasının son yüzyıl içerisinde savaşlara olan katkısı bilinçli sinema seyircileri tarafından bilinen bir durum. Ortadoğu, Afrika ve kısmen Asya’da, Amerika Birleşik Devletleri tarafından düzenlenen operasyonları tüm dünya nezdinde haklı göstermek çabası büyük başarı sağladı bu noktada. Öyle ki çoğu savaş filminde baş kahramanın yaptığı hareketler takdirle karşılanırken, filmin sonunda izleyici derin nefes alarak rahatlar ve başarı sağlanmış olur. Öyle ki kötüler (!) kaybetmiş, iyiler (!) kazanmıştır. Bu, gözle görülebilir bir gerçektir artık. Fakat Hollywood sinemasının bana göre en büyük hizmetlerinden biri de Batı’nın hayat şartlarını tüm dünyaya ezici bir şekilde sunmasıdır. Nasıl böyle bir kanıya vardığımı bir kaç örnek üzerinde görelim: 1997 yılında, yönetmen Jonathan Mostow tarafından çekilmiş Breakdown, arabaları yolda arızalanan ve bunun sonucunda başlarına kötü hadiseler gelen [...]

2009 yapımı bir film. “Law Abiding Citizen”. Amerika’nın hukuk sistemini eleştiren etkileyici bir film diyebiliriz. Filmin kritikleri filan hikaye replikler şahane. Fazla abarmamak gerek fakat hakkı yenilmeyecek bir film. Kime göre adalet? sorusunun cevaplarını arar. İlk baştan sonuna kadar sistemin kurallarına göre oynamak filmin ana teması denilebilir. Dini olarak bazı cümlelerinin irdelenmesi gerekir tabi. Fakat insanın iç dünyası ile muhasebe yapmasına vesile olacak bir film bence. Replikler şahane dedim ya numune vermeden geçmek haksızlık olur. – Zor olan karar vermek değil, verdiğin kararla yaşayabilmektir. – Oyun böyle oynanır. Karşı tarafı, doğru hamleyi kendisinin yaptığına ikna ederek. – Biraz adalet hiç olmamasından iyidir. – Adalet acımasızdır Nick! Özellikle başkalarını adaletten yoksun bırakanlar için. – Başarıya ulaşmak için bütün kuvvetlerimizi gücün ve [...]