Bu dünyada engelleri kaldıran bir şey varsa o da azimdir. Azim tek başına yeterli değil elbet. İyi bir yol gösterici ve rehber, o azmin değişmez destekçisidir. 2005 yılına ait bir film “Black”. Hollywood yapımı değil Bollywood.

Kısaca azmin hikâyesi.

Doğuştan görme ve işitme engelli bir kız çocuğuna parmaklarıyla kelimeleri öğreten bir öğretmen; Debraj. Michelle ise yardıma muhtaç bir engelli. Herşeyden önce engelli insanları anlamamız için fikir hareketliliğini sağlayan bir film.

Karanlıkta gözlerin bile faydası yoktur Debraj’a göre. Vicdan ve kalp olmadan insan karanlıkta kaybolmaya mahkumdur. Vefa ise bu dünyadaki en vicdanlı haslettir. Hissetmek, düşünmek ve sevmek, vefanın düsturları belki de.

Hani bazı filmler vardır çok seversiniz de karşıdakine kelimelerle anlatmaya çalışırsınız ama anlatamazsınız, kısaca harika bir film dersiniz. İşte benim de anlatamadığım filmlerden. Kısaca harika bir film.

Şair olsaydım bu filme şiir yazmadan duramazdım.

Benzer yazılar

• 01 Ocak 2012 -- Kárhozat (1988)
• 12 Kasım 2011 -- Hâlen yaşanan hayatların hikâyesi: Music Within !
• 19 Aralık 2011 -- Werckmeister Harmóniák (2000)
• 27 Ekim 2011 -- Bir hüsn-i bil-gayr örneği: Spin!
• 16 Temmuz 2011 -- “Şiddet”in çocukluğuna inen film; Das Weisse Band